Jan Bakkerbokaal voor de Zwarte Valk in 34e Klipperrace  

De Driestedenrace begint op zaterdag 11 oktober met een kraakheldere hemel. Het is 18 graden, bijna warm, er staat zo?n 15 knopen wind uit het zuid-zuidwesten. Het IJsselmeer is heiig, zoals bijna altijd met dit weer in oktober. Om tien uur precies klinkt het ?START!? over de marifoon en beginnen de anker- en zeillieren in het Krabbersgat te ratelen. Alles wordt meteen op en bij gezet. Op de Hoge Wier, de winnaar van vorig jaar, staat in een mum van tijd een genua van buitenaardse proporties. De Waterwolf dendert binnen tien minuten met zo?n duizend vierkante meter in top het gat uit. In de kleine vijf Beaufort buigt de verlengde steng van de Waterwolf vervaarlijk door onder twee stagzeilen; de immense gennakerboom wordt eveneens tot het uiterste belast. Jelte Toxopeus kijkt bezorgd naar boven en besluit dat het ook te gek kan; met iets minder zeil racet hij even later richting Stavoren.
De driehoek Enkhuizen ? Stavoren ? Urk is vandaag favoriet, maar wel in beide richtingen. Terwijl een aantal snelle tweemasters het kielzog van de Waterwolf kiest, loeven de eenmasters Hoge Wier, La Bohème en Egberdina op richting Urk. Ze worden gevolgd door een groot aantal collega?s. Een klein aantal schepen kiest voor Medemblik als eerste doel.
Al snel is iedereen in de nevelige verten verdwenen. Op één na: de Risdam krijgt het anker niet omhoog en blijft nog even liggen. De ketting heeft zich in het tumult van de start twee maal om de nestenschijf gewikkeld, en de bemanning heeft er een enorme kluif aan om de ellende te klaren. Een half uur nadat de koplopers door het poortje bij de KG zijn gezeild, hijst Bob Bel eindelijk de zeilen.  

Bij het vuurtje aan de ingang van het Krabbersgat wacht de wedstrijdcommissie op de dingen die komen gaan. Het is nog steeds heiig, dus wordt het een sport om de binnenkomers als eerste te spotten en te herkennen. Al snel na drieën komen de Hoge Wier en de La Bohème in zicht. Met korte slagen kruisen zij naar de finish, en het lijkt al een gelopen race voor hen, als de Waterwolf zich losmaakt uit de verte van Urk. Het wordt een close finish, blijkt al snel, maar geheel tegen de verwachting van Jelte Toxopeus in, moet hij de van Stavoren afkomende eenmasters voor laten gaan.
Leon van der Loo van de La Bohème ligt voorop, maar komt net iets lager aan dan de Hoge Wier. Daardoor verdaagt hij in de luwte van de bomen, en als beiden nog een klapje moeten maken, is de race gelopen: Hoge Wier eerste, La Bohème tweede. Als derde komt de Egberdina over de meet. Jelte Toxopeus denkt vierde te worden, maar ziet dan dochter Irene met de Nirwana vanaf Stavoren op zich af stuiven. Het wordt even heel stil op het achterdek van de Waterwolf: ze zal toch niet?... Maar nee, met de hete adem van zijn dochter in zijn nek finisht Jelte nipt als vierde.
In de B-klasse gaat de eer naar de driemasters. Eerste wordt geheel volgens de verwachtingen de tweemast-Avontuur, waarvan iedereen had verwacht dat die in de A-klasse zou starten. De tweede en derde plaats zijn echter voor de Nil Desperandum en de Radboud, die de winst met overmacht naar zich toe hebben getrokken. De Eensgezindheid en de Johanna Engelina worden gediskwalificeerd wegens toegekende protesten van de Waterwolf en de Mon Désir.  Op het water blijft het tot laat in de middag spannend met een spectaculair aantal nek-aan-nek-gevechten op de finishlijn. Als laatsten finishen de Sanne Sophia, die vorig jaar nog wegens creatief gebruik van alle middelen de aanmoedingsprijs won, en de kleinste deelnemer, het klippertje Noordster.

De olympische baan is zondagochtend nog in nevelen gehuld, als de schepen zich opmaken voor de start. Gelukkig staat er meer wind dan de 2-3 Beaufort die verwacht werd, waardoor zicht al snel verbetert, maar het blijft de hele dag opnieuw heiig. De B-Klasse begint rommelig, met twee te vroege starters. Ook de A-klasse lijkt er niet echt zin in te hebben. Het kost een kwartier voordat de laatste over de lijn is. Verschillende schepen lijken hun eigen wedstrijd te varen, niet gehinderd door de aanwijzingen van de wedstrijdleiding of het reglement. Er wordt een record aantal protesten aangezegd, waarvan een deel nog voor het einde van de wedstrijd weer wordt ingetrokken ?omdat we nu toch ruim voor die ander gefinisht zijn?, ?omdat ik geen zin heb in dat geneuzel bij de protestcommissie,? of ?omdat het anders toch allemaal veel te lang gaat duren.? Andere protesten doen de wenkbrauwen bij de wedstrijdleiding omhooggaan, omdat ze getuigen van een erg gebrekkige kennis van de reglementen, van een wel heel mager inschattingsvermogen, of gewoon van onvermogen om onderling de zaken op een goede manier te regelen. De protestcommissie heeft dan ook de handen vol, maar uiteindelijk worden er slechts  5 protesten toegekend. Rob van de Mijdt Spijt maakt daar boze opmerkingen over bij de prijsuitreiking, die door een meerderheid van de deelnemers met instemming worden aangehoord.
De beelden zijn er niet minder om. Als rond de middag het complete A-veld onder vol tuig op de benedenboei af komt stuiven, is de horizon in tegenlicht gevuld met indrukwekkende silhouetten. De paar filmploegen die het evenement vanuit diverse invalshoeken en plekken  vastleggen, hebben een schitterende dag. En ook voor de kijkers op de finishlijn blijft het tot het laatst spannend. De A- en de B-klasse finishen samen, maar komen vanuit verschillende kanten op de lijn afstuiven, waardoor regelmatig bakboord-stuurboordsituaties ontstaan die op de lijn worden uitgevochten.
In een bomvolle zaal maakt Ties van Os aan het eind van de dag bekend dat de olympische baan in de A-klasse is gewonnen door de La Bohème, die glimmend van genoegen de Hoge Wier en de Waterwolf achter zich heeft gelaten. In de B-klasse gaat de prijs geheel volgens verwachting naar de 2-mast Avontuur. De eenmastklipper Risico wordt verrassend tweede, en de derde plaats is voor de Vliegende Draeck, die zich daarvoor van achteruit het veld moest terugvechten, en dus ook apetrots is.  Overall winnaar in de B is derhalve de Avontuur van Boudewijn Ridder. In de A-klasse gaat de trofee naar de La Bohème, die daarmee zijn 6e overall overwinning viert. Een speciale vermelding verdient de uitreiking van de Jan Bakkerbokaal, voor ?een bijzondere prestatie op of aan het water geleverd?. Deze aanmoedigingsprijs gaat naar de geheel vernieuwde Zwarte Valk, die als veteraan na jaren afwezigheid weer in volle glorie present is.

Peter Fokkens.